LIFEHUB Εναλλακτικές θεραπείες. Γνωρίστε την Ομάδα μας.

ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ – ΗΛΕΚΤΡΟΝ

 

ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ – ΗΛΕΚΤΡΟΝ

Τα δάκρυα των Ηλιάδων, των θυγατέρων του Ήλιου και αδελφών του Φαέθωνα!

Η Ενέργεια του είναι προβολική, σχετίζεται με τον ήλιο, το στοιχείο της φωτιάς και την Ακάσα, με την Μεγάλη Μητέρα με μέταλλο τον χρυσό και με το ζώδιο του Λέοντα και έχει δυνάμεις:

Καλή τύχη, θεραπεία, σωματική δύναμη, προστασία, ομορφιά, αγάπη

Εξακόσια χρόνια π.Χ. ένας Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος, ο Θαλής ο Μιλήσιος, έκανε μερικά από τα πρώτα επιστημονικά πειράματα. Σ’ ένα από αυτά παρατήρησε ότι αν τρίψουμε κεχριμπάρι (δηλαδή απολιθωμένο ρετσίνι δέντρων) σε μετάξι ή μαλλί, αυτό παράγει σπινθήρες και αποκτά την ιδιότητα να έλκει μικρά κομμάτια χνούδι, άχυρο κ.λ.π.

Την ίδια παρατήρηση με τον Θαλή έκανε και ο Αριστοτέλης, ενώ και οι δύο απέδωσαν αυτήν την ιδιότητα που έχει το κεχριμπάρι στην υπόθεση ότι ήταν έμψυχο. Ας σημειωθεί ότι ο όρος “ηλεκτρισμός” προέρχεται από τη λέξη “ήλεκτρο” που σημαίνει κεχριμπάρι.

Το κεχριμπάρι θεωρείται ένας από τους πιο προστατευτικούς και θεραπευτικούς λίθους που υπάρχουν. Γι αυτό το λόγο φοριέται γύρω από το λαιμό και λένε πως είναι θαυματουργό, ιδίως για παθήσεις του λαιμού και του θυρεοειδούς αδένα. Εμποδίζει την επέκταση της μόλυνσης  και γι΄ αυτό το λόγο οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία της ποδάγρας. Ακόμα ανακουφίζει τους ρευματισμούς, τις ωτίτιδες, τις ζαλάδες, τον πονόδοντο και τον έρπη του προσώπου, πεπτικών προβλημάτων, άσθματος, κωφότητας, ανακούφιση σπασμών, και σχεδόν κάθε εσωτερικής πάθησης. Τέλος, πιστεύεται πως καταπολεμά την τρέλα και την επιληψία γι’ αυτόν τον λόγο στον Μεσαίωνα και την αρχαιότητα πίστευαν πως ο καπνός του διώχνει τα κακά δαιμόνια και είναι μια καταπληκτική προστασία απέναντι στη βασκανία, ιδίως για τα μικρά παιδιά. Ακόμα, ενισχύει τη μνήμη και την ακοή. Μια μπάλα από κεχριμπάρι που κρατιέται στο χέρι κατεβάζει τον πυρετό.

Στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν ότι προέρχεται από τα δάκρυα των Ηλιάδων, των θυγατέρων του Ήλιου και αδελφών του Φαέθωνα που έπεσαν στη γη όταν εκείνες θρηνούσαν για τον άτυχο αδελφό τους. Ο Σοφοκλής ισχυρίζεται σε μια από τις χαμένες τραγωδίες του πως επρόκειτο για τα συμπυκνωμένα δάκρυα ενός παράξενου είδους πουλιών που θρήνησαν το θάνατο του ήρωα Μελέαγρου. Για τους Τεύτονες είναι τα δάκρυα της Θεάς Φρέγια, η οποία θρηνεί τον χαμένο της σύζυγο, Όντιν.

Άλλοι θρύλοι λένε πως το κεχριμπάρι είναι ο αφρός της θάλασσας που συμπυκνώνει το φεγγαρόφωτο ή πως πρόκειται για απολιθωμένο μέλι. Ο Έλληνας σοφός Νικίας από την Ιωνία (Μικρά Ασία), σύμφωνα με τον Πλούταρχο, πίστευε πως το κεχριμπάρι ήταν ο «χυμός» των ακτίνων του ήλιου που έπηζαν, καθώς βουτούσαν στη θάλασσα, και στη συνέχεια ξεβράζονταν στην ξηρά. Αναφέρεται τόσο από τον Όμηρο και τον Ησίοδο, όσο και από τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που ανακάλυψε την αληθινή φύση του. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αλλά και ο Πέρσης σοφός Αλ Μπιρουνί, συνιστούσαν να το φοράνε ως φυλαχτό στα παιδιά για να τα προφυλάσσουν από το κακό μάτι.

Ήταν ιερό για τους λάτρεις της Μητέρας Θεάς στους κλασικούς χρόνους, γιατί πιστευόταν ότι περιείχε την ουσία της ζωής, δηλαδή την αρχή της αναζωογόνησης. Επειδή το κεχριμπάρι είναι απολίθωμα, έχει σχέσεις με το χρόνο, τους κύκλους και τη μακροζωΐα. Παρόμοια, εφόσον κάποτε ήταν ζωντανή ουσία, σχετίζεται με το Ακάσα. Αυτό είναι το «πέμπτο στοιχείο», που διέπει και συνδέει τη Γη, τον Αέρα, τη Φωτιά και το Νερό και με κάποια έννοια, είναι η τελική πηγή αυτών. Το Ακάσα είναι επίσης συμβολικό της ζωής και των ζωντανών πλασμάτων (όπως φυτά, ζώα και άνθρωποι).

Ένας αραβικός μύθος λέει πως κάποιος άρχοντας ζήτησε από τον κηπουρό του αχλάδια, ενώ δεν είχε έρθει η εποχή τους, απειλώντας τον πως, αν δεν του τα έβρισκε, θα του έκοβε το κεφάλι. Ο κηπουρός μάζεψε μερικά εντελώς άγουρα αχλάδια και κλείστηκε σε ένα δωμάτιο, καίγοντας κεχριμπάρι -που σε όλες τις εποχές χρησίμευε ως θυμίαμα- προσευχόμενος στον Αλλάχ. Το πρωί, το θαύμα είχε γίνει και τα αχλάδια είχαν ωριμάσει! Ρώσοι επιστήμονες επανέλαβαν το πείραμα, τοποθετώντας σε έναν κλειστό χώρο άγουρα φρούτα και θυμίαμα από κεχριμπάρι. Και πάλι τα φρούτα ωρίμασαν! Πιθανώς, αυτό να οφείλεται στο αιθυλένιο που περιέχει ο καπνός του κεχριμπαριού και το οποίο προκάλεσε την πρώιμη ωρίμανση.

Μπορεί να ελαφρύνει το βάρος που νιώθετε να σας φορτώνει στην πλάτη η ζωή και να σας βοηθήσει να δείτε με πιο αισιόδοξο μάτι τα πράγματα. Προσφέρει ηρεμία, γαλήνη και ψυχική ισορροπία και γι’ αυτό και πολλοί Ινδοί ασκητές το φορούν πάνω στο μέτωπο τους. Καθαρίζει ολόκληρο το σπίτι από τις αρνητικές επιρροές. Ακόμα, το κεχριμπάρι φέρνει στο νου τη σοφία της αρχαιότητας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να θυμηθείτε ευκολότερα προηγούμενες μετενσαρκώσεις σας. Ιδίως κομμάτια κεχριμπαριού με έντομα ή φυτά μέσα.

Αν νομίζετε ότι υποβάλλεστε σε μεγάλη αρνητικότητα, ανάψτε ένα λευκό κερί και βάλτε το στο έδαφος ή στο πάτωμα. Καθίστε μπροστά σ’ αυτό με μια χούφτα από μικρές χάντρες κεχριμπαριού και χρησιμοποιήστε αυτές για να φτιάξτε έναν κύκλο γύρω σας. Καθίστε μέσα στον κύκλο ενώ ταυτόχρονα αποκαθιστάτε την ενέργεια σας και αποκλείεται τον εαυτό σας από κάθε εξωτερική επιρροή. Επαναλάβετε αυτό όπως χρειαστεί.

Tο κεχριμπάρι είναι μια οργανική ένωση. Πρόκειται για απολιθωμένη ρητίνη (ρετσίνι) κωνοφόρων δέντρων που έζησαν τουλάχιστον 30 έως και περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η κολλώδης ρητίνη των δέντρων, λίγο πριν καταπλακωθεί από χώμα και θάφτει, μάζευε πάνω της διάφορα υλικά όπως κλαράκια φυτών, φύλλα, άμμο καθώς και έντομα, αράχνες και αλλά μικρά ζωύφια που κόλλαγαν πάνω της και δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Σε πολλές περιπτώσεις το κεχριμπάρι έχει “φυλακίσει” μέσα του την τελευταία πνοή των εντομών λίγο πριν ξεψυχήσουν, ως μια θολή άλω μπροστά από το στόμα τους. Θαμμένη για εκατοντάδες αιώνες κάτω από τη γη, υπό την επίδραση διαφορετικών συνθηκών πίεσης και θερμοκρασίας από αυτών της ατμόσφαιρας, η ρητίνη σταδιακά στερεοποιείται και δημιουργεί το γνωστό μας κεχριμπάρι.

lifehub-petres-kristalli-4Το κεχριμπάρι δεν είναι ορυκτό, είναι οργανικό υλικό και οι ιδιότητες του μελετούνται από την οργανική χημεία. Μια χαρακτηριστική ιδιότητα του κεχριμπαριού είναι η ηλεκτρική του αγωγιμότητα. Αν τρίψουμε το κεχριμπάρι με ένα μάλλινο ύφασμα, αναπτύσσει αμέσως στα άκρα του ηλεκτρικά φορτία και έλκει μικρά κομματάκια χαρτιού η αλλά ελαφρά αντικείμενα. Την ίδια ιδιότητα παρουσιάζει και το πλαστικό, επομένως ο στατικός ηλεκτρισμός δεν αποτελεί ασφαλή μέθοδο διαχωρισμού. Μια άλλη ιδιότητα του κεχριμπαριού είναι ο φθορισμός του στην υπεριώδη ακτινοβολία. Κατά κανόνα τα κεχριμπάρια επιδεικνύουν ένα λευκό-γαλανό ή κιτρινωπό χρώμα στα μακρά κύματα της υπεριώδους ακτινοβολίας και παρόμοιο, ίσως και πρασινωπό, αλλά πιο αδύνατο χρώμα στα βραχέα. Αν το κεχριμπάρι έχει υποστεί επιφανειακή επεξεργασία πιθανότατα ο φθορισμός του να μην είναι ορατός. Σε μερικές εξαιρετικές περιπτώσεις ένα κεχριμπάρι μπορεί να επιδεικνύει γαλάζια, ιώδη ή πρασινωπό φθορισμό στο φως του ήλιου. Επίσης, το κεχριμπάρι δεν “ξεφλουδίζει” αν χρησιμοποιήσουμε ένα κοφτερό μαχαίρι. Αν προσπαθήσουμε να “ξεφλουδίσουμε” το κεχριμπάρι με μαχαίρι, να βγάλουμε δηλαδή μια φλοίδα από την επιφάνεια του, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να το θρυμματίσουμε σε μικροσκοπικά θραύσματα. Γενικά, το κεχριμπάρι είναι εύθρυπτο.

Το κεχριμπάρι είναι κακός αγωγός της θερμότητας γι’ αυτό αν το ακουμπήσουμε στα χείλη μας αφήνει μια αίσθηση ζεστασιάς. Την ίδια όμως ιδιότητα έχουν πολλές απομιμήσεις του, κυρίως τα πλαστικά, αλλά όχι το γυαλί, το οποίο είναι παγωμένο στην αφή και διαχωρίζεται αμέσως. Όταν καίγεται αναδύει μια όμορφη αρωματική μυρωδιά ρετσινιού ή μοσχολίβανου γιατί μόνο οι ρητίνες αναδύουν αυτό το άρωμα. Τα διάφορα πλαστικά αφήνουν μια στυφή, χαρακτηριστική μυρωδιά ενώ το γυαλί ή άλλες απομιμήσεις του δεν καίγονται. Με το πέρασμα του χρόνου το κεχριμπάρι οξειδώνεται και το χρώμα της επιφάνειάς του σκουραίνει. Αν θέλουμε να δούμε το πραγματικό λαμπερό του χρώμα θα πρέπει να το ξύσουμε με ένα μαχαιράκι.

Το κεχριμπάρι βρίσκεται σήμερα σε συγκεκριμένες τοποθεσίες στη γη. Η κυριότερη πηγή του είναι οι ακτές της Βαλτικής Θάλασσας (Λιθουανία, Λετονία, κ.λ.π.) και ιδιαίτερα η περιοχή του Καλίνιγκραντ της Ρωσίας. Το κεχριμπάρι της Βαλτικής συνήθως αναφέρεται ως Σοξινίτης (Sucenite). Κεχριμπάρι βρίσκουμε επίσης στη Σικελία, κατά μήκος του ποταμού Σιμέτο κοντά στην Λατάνια, που είναι γνωστό με το όνομα Σιμετίτης (Simetite), στη Ρουμανία, γνωστό με το όνομα Ρουμανίτης (Roumanite), στην περιοχή Γκαντσνσκ η Νταντζιγκ της Πολωνίας, γνωστό με το όνομα Γεδανίτης (Gedanite) αλλά και στη Βιρμανία, γνωστό με το όνομα Βιρμανίτης (Burnite). Επίσης στη Δομινικανή Δημοκρατία, στον Καναδά καθώς και σε άλλες περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι επιστήμονες ανά τον κόσμο δεν ενθαρρύνουν τη χρήση των τοπικών ονομασιών του κεχριμπαριού και προτείνουν όλα να αναφέρονται απλά ως κεχριμπάρι, ακολουθούμενα από την περιοχή προέλευσης. Σε διάφορες περιπτώσεις γινόταν εξόρυξη κεχριμπαριού στο παρελθόν, που όμως τώρα έχει σταματήσει. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το κεχριμπάρι των αραβικών χωρών, που έχει μείνει γνωστό ως κεχριμπάρι Καχραμαν. Το Καχραμαν ήταν πολύ καλής ποιότητας αλλά εξαιρετικά εύθραυστο.

Γι’ αυτό το λόγο, όπως λέει η παράδοση, ένας αιγύπτιος με το όνομα Φατουράν ανάμιξε λεπτή σκόνη καχραμαν μαζί με λιβάνι, μαστίχα, βακελίτη και νέφτι για να φτιάξει ένα νέο υλικό, πιο ανθεκτικό και χρηστικό. Το κεχριμπάρι αυτό ονομάζεται Φατουράν. Σήμερα δεν πωλείται ούτε Καχραμαν ούτε Φατουράν, εκτός κάποιων περιπτώσεων συλλεκτικών κομματιών. Οτιδήποτε καλείται σήμερα με αυτό το όνομα είναι κατά πάσα πιθανότητα απομίμηση.

Το χρώμα, η ζεστασιά και οι ηλεκτρικές του ιδιότητες έχουν χαρίσει στο κεχριμπάρι φήμη προστατευτικής και μαγικής ουσίας. Έτσι δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι χιλιάδες χρόνια τώρα καίγεται σαν λιβάνι κατά τη διάρκεια πνευματικών και θρησκευτικών τελετών. Όταν καεί, το κεχριμπάρι απελευθερώνει ευωδιαστό άρωμα πεύκου. Εξαιτίας την οργανικής του φύσης, το χρώμα του κεχριμπαριού συχνά ποικίλλει, ανάλογα με τον τύπο της ξένης ύλης που σκεπάστηκε με τον χυμό μετά από την έκκριση του φυτού: Μπορεί να είναι κίτρινο ή να έχει τον χρυσό τόνο ή το χρώμα του μελιού με το οποίο είμαστε εξοικειωμένοι, αλλά και κόκκινο, μπλε και πράσινο ενώ μπορεί επίσης να είναι αδιαφανές. Το γνήσιο κεχριμπάρι απελευθερώνει μία ευωδία πεύκου όταν τσιμπηθεί με ζεστή βελόνα. Αντίθετα, το πλαστικό θα μυρίσει δυσάρεστα. Το πραγματικό κεχριμπάρι είναι απαλό και ζεστό στο άγγιγμα, σε αντίθεση με το πλαστικό που είναι σκληρό και κρύο.

Ανακάλυψαν απολιθωμένους “πολεμιστές” 100 εκατ. ετών!

lifehub-petres-kristalli-5

Μυρμήγκια από την εποχή των δεινοσαύρων ανακάλυψαν οι επιστήμονες, φυσικά όχι εν ζωή, αλλά απολιθωμένα σε κεχριμπάρι.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο θέαμα, καθώς τα δυο μυρμήγκια 100 εκατ. χρόνων, απαθανατίστηκαν την ώρα που έδιναν μάχη, με τις δαγκάνες τους «κλειδωμένες», επειδή εκείνη την ώρα εκκρίθηκαν οι χυμοί του δέντρου και οι δύο μονομάχοι απολιθώθηκαν.

Στο κεχριμπάρι εντοπίστηκαν επίσης τερμίτες και ακόμη 6 διαφορετικά είδη ζώων.

photo http://greek.pink/images

 

Παρα

Κελσος

 

 

 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

NewsletterΕΓΓΡΑΦΗ