LIFEHUB Εναλλακτικές θεραπείες. Γνωρίστε την Ομάδα μας.

ΕΝΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΣΗ

lifehub-anthropos-filosofia-208

 

ΕΝΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΣΗ

 

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: «ΕΝΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑΣΗ»

 

Από άρθρο του σύγχρονου Έλληνα πλήρως βιωματικού φιλόσοφου Νικολάου Α. Μαργιωρή (1913-1993,) αντληθέν από το περιοδικό Ομακοείο, τεύχος 8 (σύνολο τευχών 49) Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 1978

 

Οι δυο αυτές υπεραισθήσεις, η ενόραση και η διόραση, παρουσιάζονται πολλές φορές στον άνθρωπο κατά τη διάρκεια της φυσικής ζωής του και τον πληροφορούν για θέματα που βρίσκονται μέχρι την ώρα εκείνη στην περιοχή του άγνωστου και του αόρατου κόσμου.

Αλλά ας πλησιάσουμε καλύτερα από κοντά το θέμα και με μεγάλη προσοχή ας εξετάσουμε ξεχωριστά την κάθε μια από τις δυο αυτές υπεραισθήσεις.

Πρώτα προτείνω να μιλήσουμε για την ενόραση, αφού αυτή τη λέξη πρώτα βάλαμε στο άρθρο μας.

Η ενόραση είναι μια από τις πολλές υπεραισθήσεις, εκατόν τρεις τον αριθμό, που διαθέτει η ψυχή μας.

Η λειτουργία της δεν σταματά ποτέ μα ποτέ για την ψυχή μας. Μόνον εμείς οι φυσικοί άνθρωποι δεν συμμετέχουμε σ’ αυτή την αδιάκοπη λειτουργία της, γιατί δεν κατορθώνουμε να συντονιζόμαστε με την ψυχή μας.

Λίγες φορές στη φυσική ζωή μας πιάνουμε με τον εγκέφαλό μας φάσεις της λειτουργίας της που λέγεται τότε ενόραση, γιατί ενωνόμαστε μαζί της και βλέπουμε βαθύτερες ή εσώτερες καταστάσεις της Δημιουργίας, μέσα στις οποίες συναγελάζεται η ψυχή μας.

Αυτή η επαφή με την ψυχή για την ενόραση, μπορεί να γίνει και στα όνειρα, στον ύπνο μας, όταν ο εγκέφαλός μας κατορθώνει από ανώτερα συναισθήματα επηρεασμένος, να ενωθεί με την ψυχή.

Το ίδιο βέβαια γίνεται και κατά τη διάρκεια της εγρήγορσής μας. Πάντοτε πρέπει να κυριαρχεί μια συναισθηματική ανώτερη κατάσταση, ώστε να δίνει τις κατάλληλες ανταποκρίσεις ο εγκέφαλος στις ψυχικές δονήσεις.

Είναι παλμοδονήσεις της ψυχής, που ανάλογα με την ωριμότητα του φορέα μας, τη φάση του και τη λεπτότητα της κατασκευής του, μπορεί να ανταποκρίνεται σε τέτοιου είδους ερεθίσματα της μέσα ψυχής.

Ο αναγνώστης πρέπει να πληροφορηθεί, ότι σπάνια η ψυχή συνδέεται με τον εγκέφαλο σ’ αυτού του είδους τα ερεθίσματα, που δημιουργούν την υπεραίσθηση της ενόρασης.

Αλλά ας δούμε το μηχανισμό της ενόρασης, που σε πολλούς ανθρώπους, λαμβάνει χώρα τακτικά στη ζωή τους.

Η ψυχή μας, όταν το σώμα μας οδηγείται από τη συνείδησή μας, το φυσικό εγκέφαλό μας, δεν αδρανεί, αλλά αφήνει τις ψυχικές αισθήσεις της να λειτουργούν ανταποκρινόμενη στους υψηλούς ερεθισμούς των ταχύτατων παλμοδονήσεων των έσω κόσμων, που φτάνουν στην περιοχή της.

Είναι τόσο γλυκιά αυτή η επαφή της ανθρωποψυχής μας με τους εσώτερους και λεπτότερους κόσμους της δημιουργίας, ώστε η συνείδηση δίχως να έχει φύγει, όπως στην τεχνητή υπνώτιση, στο φυσικό μας ύπνο, αισθάνεται μια αγαλλίαση και έχει τάση για ανώτερη συμπεριφορά στον οποιοδήποτε συνάνθρωπο μέχρι και σε θυσία των συμφερόντων του.

Το πρόσωπό του λάμπει από κάτι το ευχάριστο, δίχως η λογική του να δικαιολογεί αυτή την εσωτερική του διάθεση.

Είναι οι άγνωστες ψυχικές μας παρορμήσεις που μας σπρώχνουν σε έργα ξέχωρα και διακεκριμένα πολλές φορές στη ζήση μας.

Άλλοτε όμως κοινωνούμε με την υπεραίσθηση αυτή και τότε λέμε, ότι λειτουργεί η ενόρασή μας. Βλέπουμε γεγονότα απίστευτα και απίθανα να εκτυλίσσονται στα βάθη των εσωσυμπάντων, όπου τα όντα που βιούν εκεί είναι ανώτερά μας και πολύ περισσότερο εξελιγμένα από μας.

Εδώ πρέπει ο αναγνώστης να διαχωρίσει τις φαντασιώσεις, τις παραισθήσεις, τις νευρώσεις και τις εκ προθέσεως δήθεν αποκαλύψεις, που δυστυχώς συμβαίνουν ολόγυρά μας, από αρρώστους ψυχικά και από ανεύθυνους και ασυνεπείς συνανθρώπους μας.

Για να συνδεθεί ο φυσικός εγκέφαλός μας με την ψυχή μας, πρέπει να μεσολαβήσουν ορισμένα γεγονότα που να προετοιμάσουν τη μεγάλη ώρα αυτή.

 

Τα γεγονότα αυτά είναι δύο ειδών:

Α) Αιφνίδιες μεταστροφές με αίτια βοηθητικά για τη στροφή μας προς τα έσω. Αυτές προέρχονται από πλήγματα ψυχικά, όπως με χωρισμό από αγαπημένα πρόσωπα, με θάνατο ή με διάσταση, εγκατάλειψη και τα παρόμοια. Με καταπιέσεις, αδικίες, ταπεινώσεις, εξευτελισμούς, φυλακίσεις, ασθένειες, κατατρεγμούς και κάθε φύσης δοκιμασίες του σώματος και της ψυχής.

Αυτά τα γεγονότα και πολλά άλλα ανεπιθύμητα κάνουν την ψυχή να ενωθεί μαζί μας, με τον εγκέφαλό μας, τον αιθερικό και φυσικό, οπότε συνδεόμαστε με μια διαφορετική ζωή, από εκείνη που περνούμε στη φυσική κατάσταση.

Αυτή η άλλη ζωή, η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΖΩΗ, είναι η ενορατική περίπτωσή μας, όπου αληθινά συναγελαζόμαστε με όντα ψυχοπνευματικά ανώτερα απ’ αυτά που ξέρουμε στην τωρινή ανθρώπινη ζωή μας.

Έχουμε ανέλθει σε εσωδιαστάσεις βαθύτερες και βέβαια λεπτότερες από τη δική μας, όπου τα πάντα είναι ψηλότερα και βέβαια λεπτότερα από τα ίδια της φυσικής μας ύλης… Η ενόραση είναι διαφορετική στον καθένα μας και είναι απόρροια της εξελικτικής μας στάθμης. Υπάρχουν άνθρωποι που χαρακτηρίζονται σαν άγιοι, γιατί βρίσκονται κοντά στην τελειότητα και στην απολύτρωσή τους, με καθημερινή σχεδόν ενορατική ζωή. Ο κόσμος μας τους είναι άγνωστος και το μόνο που τους συνδέει, είναι ο φυσικός φορέας τους. Αυτόν ψευτοδιατηρούν και τη μορφική του ιδιότητα μεταχειρίζονται για να επικονωνούν με τους φυσικοανθρώπους τους. Τον περισσότερο καιρό τους ζουν μέσα στην εσωτερική τους πραγματικότητα, όπου θησαυρίζουν γνώσεις και εμπειρίες απρόσιτες στον κόσμο μας.

Β) Η δεύτερη περίπτωση της σύνδεσής μας με την υπερδιαίσθηση της ψυχής, ενόραση, η επαφή με ενδοσκοπικές πραγματικότητες, λαμβάνει χώρα με τη βαθμιαία εξέλιξη των ψυχών μας, όταν κυριαρχήσουν κάποια στιγμή πάνω στο φυσικό φορέα μας και ενωθούν οι χαμηλές και φτωχικές αισθήσεις μας με τις υπεραισθήσεις της.

Αυτή η βαθμιαία μετάλλαξη είναι το γνώρισμα των περισσότερων ενορατικών, γιατί οι προηγούμενοι σπανίζουν, αφού ο δοκιμαζόμενος απότομα και σκληρά από κτυπήματα που αφορούν τον καθαρμό του, αντιδρά τις περισσότερες φορές και αντί να επωφεληθεί τις τραγικές του περιπέτειες της φανερής δοκιμασίας του (όν αγαπά παιδεύει), πέφτει βαθύτερα σε παραπτώματα και φυλακίζεται στην ύλη… Όμως υπάρχουν άλλοι, που με τη δοκιμασία τους αυτή, λυτρώνονται και απελευθερώνονται από της ύλης τα δεσμά, που οι απλοί οι άνθρωποι τα ονομάζουν υλικά αγαθά.

Τώρα λίγα για το μηχανισμό της επαφής, ψυχής και φυσικού μας εγκεφάλου, ώστε να πληροφορηθεί ο αναγνώστης πώς αποτυπώνονται οι ενορατικές εικόνες και πώς χρησιμοποιούνται στη μορφική και καθημερινή ζωή μας.

Η ψυχή γνωρίζει, ότι είναι αδύνατο να συντονιστεί κατευθείαν με το φυσικό μας σώμα και βέβαια με τον εγκέφαλό μας. Για τούτο παραμερίζει το αστρικό μας σώμα και επικοινωνεί κατευθείαν με το αιθερικό μας. Αυτό περιβάλλει όλο το φυσικό μας και έχει απόλυτα όμοια τα πάντα του φυσικού μας είναι, αλλά σε αιθερική κατάσταση. Αυτή η αιθερική κατάσταση αποτελεί τα 4/7 του φυσιολογικού μας κόσμου, αφού η φυσικοαιθερική μας διάσταση αποτελείται από 7/7, εκ των οποίων τα 3/7 είναι τα χαμηλά, δηλαδή τα στερεά, τα υγρά και τα αέρια.

Η ψυχή λοιπόν ευκολότερα συνδέεται με το αιθερικό μας, μα και αυτό με την πρώτη αιφνίδια μέθοδο πάλλεται κατά πολύ συχνότερα από την προηγούμενη συνήθειά του (φυσική παλμοδόνηση) ή με την εξελικτική μεταστοιχείωσή του μέσου του ρευστού ζωής από χαμηλοδονούμενο σε ταχυπαλμοδονούμενο.

Αυτή την ευκαιρία γυρεύει η ψυχή να γρηγοροδονηθεί το αιθερικό μας σώμα, ώστε να πλησιάσουν τις δονήσεις της.

Όταν αυτό συμβεί, ρίχνει το κεφαλόσκαλο ή το ΟΥΔΟΣ, ώστε να σχηματιστεί αναβαθμίδα, σκαλοπάτι, γέφυρα να ενωθεί μαζί του. Αυτό γίνεται στο μέτωπο, όπου εδρεύουν οι μετωπιαίοι λοβοί, φυσικοί και αιθερικοί.

Οι αιθερικοί, μόλις ενωθούν με το γεφύρι που σας είπα, της ψυχής το αιώνιο φως, δίνουν στους φυσικούς λοβούς της αντανάκλασή τους και η νόησή μας έκθαμβη παρακολουθεί εικόνες ζωής άλλου τύπου και άλλης παλμοδόνησης.

Μπορεί να μην αντέξει ο φυσικοεγκέφαλος μέσα στο αρχείο του (μνημονικό του) τις υψηλότατες δονήσεις που δέχτηκε το αιθερικό και τότε χάνει την ισορροπία του και όπως λέμε στη ζωή, τρελαίνεται ο άνθρωπος.

Συνήθως όμως τον αντέχει αυτόν τον υπερδονισμό και ζει στη νέα εσωτερική ζωή του (ο άνθρωπος) που δεν έχει πια καμιά σχέση με τις προηγούμενες φαντασιώσεις του.

Τώρα πια ξέρει τι είναι τα λεγόμενα για εσωδιαστάσεις, για όντα φωτεινά που ανταλλάζουν σκέψεις με τα φωτεινά τους μεταβαλλόμενα χρώματα και πώς πραγματικά διαφέρουν από τον κόσμο μας, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά… Όσο όμως γλυκιά και όμορφη και αν είναι η αποκάλυψη αυτή, πρέπει να σταματήσει γιατί έχει σειρά εξήγησης και η διόραση. Διόραση είναι κάτι το πολύ διαφορετικό από την ενόραση.

Η ενόραση διασχίζει τις εσωδιαστάσεις ή τις λεπτότερες καταστάσεις της ύλης και εισδύει μέσα σε παλμοδονήσεις κόσμων και όντων, που δεν εισχωρεί καμιά άλλη υπόσταση, πλην της ποιοτικά εξελιγμένης ψυχής και των κατάλληλων υπεραισθήσεών της (ανέρχεται από το πέμπτο σκαλί του αστρικού και συνεχίζει…). Αντίθετα η διόραση διασχίζει τα πάντα του φυσικού και αιθερικού μας σύμπαντος και επιπλέον τα τέσσερα σκαλοπάτια του αστρικού μας κόσμου από τα επτά που έχει και εκεί πια σταματά. Διαπερνά τα τρία του φυσικού μας κόσμου, άνετα και δίχως καμιά δυσκολία. Τα 4 του αιθερικού μας κόσμου και τα τέσσερα του αστρικού μας κόσμου. Συνολικά διασχίζει 3+4+4=11.

Έντεκα σκαλοπάτια ή έντεκα εμπόδια ή έντεκα κάστρα εκπορθεί και μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες που ΚΑΜΙΑ επιστήμη, ουδέ ΚΑΜΙΑ τεχνολογική ανάπτυξη μας έδωσε ποτέ στον κόσμο.

Η διόραση, όπως αποκαλύπτει και η ίδια ονομασία της, βλέπει προ παντός σαν κάποτε λειτουργήσει, τους κόσμους και τα όντα που βρίσκονται και κινούνται στους χαμηλούς και εξωτερικούς κόσμους ή διαστάσεις ή καταστάσεις της ύλης κάθε βαθμού και κάθε σχέσης.

Εάν γυρεύαμε την ταύτισή μας με άλλα γεγονότα αυτού του περιεχομένου, θα λέγαμε ότι η διόραση ταιριάζει με τον εξωστρεφή μυστικισμό ή με την εξωστρέφεια.

Αντίθετα η ενόραση συγγενεύει με την εσωστρέφεια ή τον εσωστρεφή μυστικισμό.

Εδώ έχει το λόγο η Εσωτερική Φιλοσοφία, η οποία διδάσκει και χειρίζεται όλο αυτό το θέμα, που ανήκει σε καταστάσεις μεταφυσικής πραγματικότητας. Η διόραση έχει την ιδιότητα να διαπερνά την ύλη και την απόσταση, τον τόπο και το χρόνο, δίχως καμιά μα καμιά δυσκολία. Αυτή η αίσθηση ονομάζεται από τον αμύητο κόσμο, διόραση, τρίτος οφθαλμός, το τρίτο και μεγάλο μάτι, έκτη αίσθηση, διαίσθηση και πολλά άλλα ονόματα ξένα και δικά μας.

Ο αναγνώστης θα πρέπει να ενημερωθεί κάπως για τη λειτουργία της. Η ύλη μας αποτελείται από άτομα που το καθένα του σχηματίζεται από πυρήνα και ηλεκτρόνια. Ανάμεσα ένας τεράστιος χώρος, που διέρχονται ακαταμέτρητα όντα ομαδικά, άλλης υφής από τη γνώριμη ύλη μας. Όντα αιθερικά, όντα αστρικά, όντα υπεραστρικά, όντα αποπνευματωμένα κ.λ.π.

Τώρα ανοίγεται μπροστά σας, η ύπαρξη των έσω κόσμων και έσω διαστάσεων και ας είναι οι πιο χαμηλοί στους κραδασμούς, όπως σας τους ανέφερα, και τους οποίους περιλαμβάνει η εμβέλεια της διόρασης. Η διόραση λοιπόν ή η ακτίνα της μέσα μας ψυχής, διέρχεται μέσα από την ύλη μας, που έχει κατασκευαστεί όπως το ύφασμα ή το δίχτυ, από τα κενά αυτά τα μεταξύ του πυρήνα και των ηλεκτρονίων διαστήματα.

Αυτό συμβαίνει και στις τρεις καταστάσεις της ύλης μας, δηλαδή στα στερεά, στα υγρά και στα αέρια.

Η καμπυλότητα δεν εμποδίζει τη διόραση, ούτε το σκότος, ούτε η απόσταση ούτε η παρεμβολή βουνών, ωκεανών και οποιαδήποτε άλλη παρεμβολή κατάστασης ύλης.

Το μόνο που την διακόπτει, είναι η υπέρτερή της παλμοδόνηση, αυτή που αρχίζει από το πέμπτο σκαλοπάτι της αστρικής διάστασης ή η είσοδος προς τα τέλεια δωμάτια του εσωβάθους. Ο άνθρωπος νομίζει, ότι η ύλη είναι όπως τη δίνουν οι αισθήσεις του. Στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Ένας νεότερος πυρηνικός φυσικός για να το τονίσει, φόρεσε παντόφλες μισού τουλάχιστον μέτρου μακριές και μπαίνοντας στην τάξη για να παραδώσει το μάθημα στους μαθητές του φώναξε «Πέφτω στο κενό που βρίσκεται ανάμεσα στα ηλεκτρόνια και στον πυρήνα»…

Οι φοιτητές κατάλαβαν την πρόθεση του καθηγητή τους και τον χειροκροτούσαν επί πολύ ώρα.

Εκείνος πέτυχε του σκοπού του. Έδωσε σωστή εικόνα της δομής της ύλης, που στην πραγματικότητα είναι ασυνεχής, αραιοσυγκολλημένη και διαφανής.

Αυτή τη φυσική ύλη διαπερνά η διόραση και το εμπόδιο βουνό που φαίνεται μπροστά μας κρύβοντας τον ορίζοντα, για το διορατικό δεν εμποδίζει τα πίσω του βρισκόμενα και στην ουσία δεν… υπάρχει.

lifehub-anthropos-filosofia-209

Οι διορατικοί ανήκουν σε τρεις κατηγορίες:

Α) Αυτοί που διαβλέπουν δια μέσου της φυσικής μας ύλης. Διέρχονται οι ψυχικές ακτίνες τους τα στερεά κάθε μορφής και φύσης. Τα υγρά, θάλασσες, ωκεανούς, ποταμούς, λίμνες και συγκεντρωμένες ποσότητες υγρών.

Τα αέρια σ’ όλες τις καταστάσεις τους. Νέφη και ατμόσφαιρα.
Διαπερνούν οι ακτίνες τους οι διορατικές το φως του ήλιου, των άστρων, το τεχνητό φως, το σκοτάδι και ξεπερνούν τα όρια του σύμπαντος κόσμου. Περνούν ανάμεσα σε γαλαξίες και συγκροτήματα γαλαξιών και μας πληροφορούν για τις μεταλλαγές της γένεσης και θανάτου των αστεριών, γαλαξιών και συστημάτων για μορφοποίηση.

Β) Οι διορατικοί διαβλέπουν ανάμεσα στην αιθερική πλευρά που κατέχει τα 4/7 του φυσικοαιθερικού μας κόσμου. Ένας κόσμος πανομοιότυπος του φυσικού μας υφίσταται, κινείται και υπάρχει πολύ κοντά μας, μόνον που η δόνησή του, η παλμοδόνησή του είναι ταχύτερη και ασύγχρονη με τη δική μας φυσική, όπως την αποκαλούμε.

Η διόραση διασχίζει με καταπληκτική ταχύτητα όλο τον κόσμο της αιθερικής κατάστασης της ύλης και… αναγνωρίζει τις αιθερικές μορφές, στη νεκρή και ζωντανή μορφή τους.

Γ) Η διόραση φτάνει στο τέταρτο σκαλί του αστρικού μας κόσμου. Αστρικός κόσμος είναι μια εσώτερη της αιθερικής μας μορφής, κατάσταση της ύλης. Παλμοδονείται απείρως περισσότερο από τη φυσική και την αιθερική.

Είναι η τρίτη κλάση των διορατικών, πολύ πιο δύσκολη και πιο ανώτερη των δυο προηγουμένων. Χιλιάδες άνθρωποι γνώρισαν πάνω στη γη το μυστικό αυτό και το μετέφεραν με σύμβολα στους συνανθρώπους τους.

Τώρα υπάρχουν οι ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΥΣΤΕΣ, που διακατέχουν και τις δύο αυτές ιδιότητες, την ΕΝΟΡΑΣΗ και τη ΔΙΟΡΑΣΗ. Όμως, υπάρχει πάντα ένα αλλά… Αυτά τα όντα δεν χρησιμοποιούν και δεν αρέσκονται να χρησιμοποιούν τη διόραση, γιατί τους θυμίζει κόσμους και γεγονότα κατώτερα, ενώ αυτοί γυρεύουν να συναγελασθούν με όντα ανώτερα που βρίσκονται και ζουν στις εσωτερικές ψηλότερες βαθμίδες της Δημιουργίας και είναι προϊόντα μιας τεράστιας, από άποψη χρόνου, εξέλιξης… Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις δύο αυτές υπεραισθήσεις της ψυχής μας σαν τα δυο χέρια που έχουμε στο φυσικό μας σώμα.

Το δεξί χέρι είναι η εσωστρέφεια ή η ενόραση. Το αριστερό μας χέρι είναι η διόραση ή εξωστρέφεια. Όμως και οι δυο αυτές ιδιότητες για να λειτουργήσουν χρειάζονται όχι μόνο εξέλιξη, αλλά και ειδική ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ…

Πηγή: Από άρθρο του σύγχρονου Έλληνα πλήρως βιωματικού φιλόσοφου Νικολάου Α. Μαργιωρή (1913-1993) αντληθέν από το περιοδικό Ομακοείο, τεύχος 8 (σύνολο τευχών 49) Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 1978. Ο Ν. Μαργιωρής υπήρξε χριστοκεντρικός και χριστοκρατικός μύστης, εσωτερικός βιωματικός φιλόσοφος, συγγραφέας περί των 180 μεταφυσικών έργων και διδαχός τεράστιου όγκου και ποιότητας εσωτερικών, πνευματικών και πρακτικών παρακαταθηκών που άφησε πίσω του. Το έργο του συνεχίζεται μέσα από τα Ομακοεία-Σχολές του.

Πληροφορίες: www.omakoio.gr

E-mails: omakoio@omakoio.gr ή iliaskatsiampas@gmail.com

 

Αντιγραφή – Επιμέλεια:

Ηλίας Κατσιάμπας, μαθητής του Ν. Μαργιωρή και εκπρόσωπος του φιλοσοφικού και πρακτικού έργου του μέσα από την Ακαδημία Γιόγκα Νικολάου Μαργιωρή – Ομακοείο

www.omakoio.gr E-mail: omakoio@omakoio.gr

photo Youmagazine

 

 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

NewsletterΕΓΓΡΑΦΗ